آن چه پیشِ روست

این کارگاه در كنار اهداف آموزشي‌اش، به هدف تداوم ارتباط هنرجويان مكتب تهران است.
كارگاه‌هاي شعر، قصه، نمايش‌نامه، پس از همايشِ مردادِ مكتب تهران، ماهي يك جلسه برگزار شده و مي‌شود. دراين جلسات، علاوه بر تداوم آموزش‌هاي مربوطه؛ در هر جلسه، مهماني از ميان نمايشنامه‌نويسان ايراني حضور دارد و آثار او توسط هنرجويانِ مكتب، به نقد و بررسي گذاشته مي‌شود.
در كارگاه متمركز اين دوره نيز، افرادي كه ذوق و توانايي و انگيزه‌ي كافي دارند، مي‌توانند به هنرجويان جلسات ماهانه افزوده شوند.
قصد داریم در كارگاه‌هاي متمركز اين دوره، در سی ساعت، نمایشنامه‌هايي بنویسیم و متن برگزیده، در روز پایانی، در حضور ساير هنرجويان و برخي اساتیدِ همایشی که گذشت، نمایشنامه خوانی شود و نیز برگزيدگان به کارگاه جمعه های ماهانه بپیوندند به لُطف. پس برنامه ی کارمان این چنین خواهد بود:
* در جلسه‎ی نخست، مُفاهمه ای می کنیم پیرامونِ زبان و تعاریف آن در جهانِ شعر و قصه و نمایشنامه.
* در یک جلسه قصه ای از يكي از نويسندگان بزرگ ايراني برمي‌گزينيم و در یک کالبدشکافی تفصیلی، در شکل و مضمون، به عناصر نمایشی اش با حفظ وحدت های زمان و مکان و موضوع، پی می بریم.
* در جلسات سه و چهار، هر یک از هنرجویان، نمایشی از عناصر همان قصه خواهند نوشت.
* جلسه ی پنجم روز شنیدنِ آن چیزهایی ست که نوشته شده و انتخاب یک برگزیده برای خوانده شدن در روز پایانیِ کارگاه.
*** تمامی شرکت کنندگان در این کارگاه، مهمانِ کارگاه جمعه 30 دی (جلسه‎ی جمعه‎ی ماه) خواهند بود. این جلسه با حضور محمد چرم شیر و در گفت و شنودی ویژه با او درباره ی نگاهش به رابطه ی بینامتنی میان جهان شعر و قصه و نمایشنامه، برگزار خواهد شد.
* در سه جلسه ی بعدی، به همان صورتِ نخستین عمل خواهیم کرد؛ اما این بار، شعری بلند از یک شاعر بزرگ ایرانی شکافته شده به عناصر نمایشی بدل می شود؛ با حذف وحدت های زمان و مکان، اما با حفظِ وحدت موضوعی، نمایشی را هر یک خواهیم نوشت که در روز قبل از پایان برگزیده اش انتخاب خواهد شد.
* اما روز پایانی و در نهايت؛ شنیده شدنِ نمایشنامه های برگزیده به شکل یادشده در آغاز کلام.
این کارگاهِ 10 روزه، با روشی ابداعی و در عین حال بسیار ساده، سعی دارد شرکت کنندگان را در دو دسته، به دو هدف زیر برساند:
الف. آن ها که می نویسند: بدانند یا یقین پیدا کنند که آیا می توانند در هر شرایطی و هر چیزی را درست و راحت بنویسند و قدری از وسواس زدگی دور شوند و اگر نه، در اساسِ نوشتن تجدیدنظر کنند به جد.
ب. آن ها که دلشان می خواهد بنویسند اما ...: اگر با این سطح از سهل کردنِ نوشتن، همراه با ادراک از آن چه خواهید نوشت را به جان لذت بردید، حتماً به جهانِ نوشتن گامِ نخستین را درست و استوار گذاشته اید.
*هر دو گروه را مشتاق حضوریم و در تلفیق این دو با یکدیگر، حتا به رغم تفاوت های ظاهری و سطحی، به هر دو مُراد خواهیم رسید و در نهایت به مُراد دل که همان پیوندی ست که در آغاز از آن سخن به میان رفت.

ارادت مند. روزبه حسینی


در فیس بوک به اشتراک بگذارید